หน้าแรก | กิตติกรรมประกาศ | ความรู้เรื่องหนังตะลุง | แนะนำติชม
จอหนังตะลุง
     จอหนังตะลุงทำด้วยผ้าขาวบาง ซึ่งด้านหน้าของโรงหนัง ทาบรูปเชิดเล่นเงา และปิดกั้นไม่ให้คนหน้าโรงมองเห็นภายในโรง ขนาดกว้าง 1.8 - 3 เมตร หนังหลายคณะในปัจจุบันนิยมใช้จอขนาด 2 - 4 เมตร ความกว้างของจอหนังแบ่งออกเป็น 3 ส่วน เหนือตะเข็บ 1 ส่วน เป็นเขตสวรรณค์ รูปที่เชิดในเขตนี้ได้ต้องเป็นรูปเทวดา เช่น พระอิศวร พระอินทร์ นางฟ้า และรูปที่มีอิทธิฤทธิ์ เช่น เหาะได้ หรือเชิดรูปฤาษีเป็นต้น ใต้ตะเข็บลงมา 2 ส่วน เป็นเขตมนุษย์จะเชิดรูปสามัญธรรมดา ให้เลยบางส่วนที่เย็บผ้าไม่ได้
     ในอดีตใช้ผ้าขาวทั้งผืน ต่อมาเพื่อให้เกิดความสวยงามแข็งแรง ใช้ผ้ามอบผ้าสีแดงหรือน้ำเงินซึ่งมีความหนากว่าจอ โดยรอบทั้ง 4 ด้าน ความกว้างของผ้ามอบประมาณ 6 นิ้ว เพื่อสอดห่วงตรงริมขอบห่างกันเป็นระยะประมาณ 10 นิ้ว เพื่อสอดลำไม้ไผ่ขันจอให้ตึงทั้ง 4 ด้าน ต่อมาเปลี่ยนเป็นร้อยเชือกกับตะเข็บริมนอก ใช้สำหรับขึงจอเรียกว่า”หนวดราม”
     จอเปลี่ยนจากผ้าขาวธรรมดามาเป็นจอแพร เปลี่ยนจากโหม่งลูกฟากมาเป็นโหม่งหล่อ (รูปลักษณะเหมือนฆ้องวง) หล่อจากเมืองนครศรีธรรมราช หนังตะลุงที่ใช้โหม่งหล่อโรงแรกคือ หนังอิ่มห้วยลึก อำเภอปากพะยูน จังหวัดพัทลุง เป็นศิษย์ของหนังเอี่ยมเกาะยอ จังหวัดสงขลา บทไหว้ครูของหนังครูแจ้ง กล่าวถึงหนังอิ่มห้วยลึกไว้ว่า
          “ ไหว้หนังอิ่มห้วยลึกชื่อกึกก้อง          นึกดายของท่านตายไม่ได้เห็น
            เชี่ยวเชิงเช่นเมธีมีเปอเซ็นต์          ยกให้เป็นแบบพิมพ์อิ่มจอแพร”
     นอกจากใช้ผ้าแดงมอบขอบจอ ใช้โหม่งหล่อเป็นหนังโรงแรกแล้ว อิ่มห้วยลึกยังใช้ซอคู่ ปี่ เป็นโรงแรกด้วยดังบทไหว้ครูที่แต่งโดยนายลั่น ตอนหนึ่งว่า
          “ ท่านนายเอี่ยมเกาะยอพอใจสั่ง        นายอิ่มหนังพากเพียรเรียนเป็นศิษย์
            อยู่อำเภอปากพะยูนบูรพาทิศ         จังหวัดติดพัทลุงชาวทุ่งนา
            นามสกุลโกไสยกานนท์               ประชาชนขึ้นชื่อลือฉาวฉ่า
            เปลี่ยนสมัยวัยดีมีปัญญา              วิธีว่าตั้งเมืองเดื่องโด่งดัง
            ครวญเมื่อนางพลัดผัวจนหัวคล้อย     แสนละห้อยชาติเรี่ยมแทนเอี่ยมหนัง
            เล่นทีไรชอบหูหมู่ชนัง                ผู้หญิงฟังทอดสนิทจิตรักโรย
            น้ำเสียงใสใยเยื่อเมื่อออกยักษ์         พอลงวรรคหยุดสำเนียงขึ้นเสียงโห้ย
            ประพฤติดีมีกระจ่างมิร้ายโรย         เล่นไปโดยตามสมัยชอบใจชนา
            พี่คิดซื้อโหม่งหล่อจอเลียบแดง        แล้วเปลี่ยนแปลงปี่ซอเพราะหนักหนา
            ทิศเหนือใต้ตลอดไปถึงไชยา          จบสงขลา พัทลุง ฟุ้งกระจาย “
     จอหนังเริ่มมีเครื่องประดับตกแต่ง ให้เกิดความงดงามด้วยฉากและแสงไฟ เมื่อประมาณ พ.ศ. 2500 ล่วงแล้ว ฉาก 2 ข้างเขียนเป็นรูปทิวทัศน์หรือกนกลวดลาย ฉากด้านล่างมีขนาดใหญ่ประมาณเท่าครึ่ง มีไฟสีประดับประดาบอกยี่ห้อ หรือชื่อบริษัทห้างร้านผู้เอื้อเฟื้อมอบฉากไว้ให้อย่างชัดเจน ด้านบนจอมีม่านหรือป้าย มีความยาวเท่ากับความยาวของโรงหนัง เขียนตัวอักษรโต ประดับด้วยแสงไฟสีสันสะดุดตา บอกชื่อคณะหนัง เช่น “หนังพร้อมน้อย ตะลุง สากล” “หนังจูลี่ เสียงเสน่ห์” “หนังประทุม เสียงชาย” หนังพร้อมน้อยตะลุงสากลเป็นผู้นำมาใช้เป็นโรงแรก หนังโรงอื่นๆ ก็เอาอย่างมีฉากประกอบจอทุกคณะ การใช้ฉากใช้ม่านประกอบจอหนังทำให้ช่างเขียนภาพเกิดมีอาชีพเขียนฉากขึ้นอีกอาชีพหน
ึ่ง
จากหนังสือ ความรู้เรื่องหนังตะลุง อาจารย์พ่วง บุษรารัตน์ ๑๓ มิถุนายน ๒๕๔๑
มรดกใต้    NetworkDD
webmaster : nangtalung@hotmail.com : 08-1854-4472